Zgodnie z wytycznymi przygotowanymi przez Politechnikę Łódzką – w większości przypadków – rekomendowany był beton C20/25, o uziarnieniu 16mm i konsystencji gęsto plastycznej z minimalną ilością wody i dodatkiem plastyfikatora.
Obecnie jest to beton C20/25, o maksymalnym uziarnieniu 8mm i konsystencji S3-S4, zgodnie z EN 206-1: 2003. Lub – zgodnie z EN 12350-3:2001 czas VeBe pomiędzy 11 a 30 sekund. Dla poprawy plastyczności nadal zalecane jest używanie plastyfikatorów do betonu. Nie wolno rozrzedzać betonu wodą.
Stosowanie uziarnienia do 8mm pozwala uniknąć powstawania kawern w betonie.
Wytrzymałość betonu powinna mieścić się pomiędzy C16/20 a C50/60 zgodnie z normą EN 206-1. Jeśli norma europejska EN 206-1 nie obowiązuje, dopuszczalne jest stosowanie betonu zgodnie z przepisami krajowymi obowiązującymi w miejscu użytkowania, ale o wytrzymałości na ściskanie mieszczącej się w powyższym zakresie.
Należy ściśle przestrzegać wymagań dotyczących konsystencji mieszanki betonowej – nie wolno
stosować mieszanki o konsystencji ciekłej, gdyż parcie i wypór takiego betonu prowadzi do
deformacji styropianowego szkieletu ściany.
Dopuszcza się stosowanie mieszanek betonowych o konsystencji V1 lub V2, według PN–EN
206+A2: 2021-08 Beton. Część 1: Wymagania , właściwości, produkcja i zgodność. Odpowiada
to konsystencji gęstoplastycznej lub plastycznej według poprzednich określeń. Pomiar konsystencji,
wykonany zgodnie z PN-EN 12350-3:2001 Badania mieszanki betonowej. Część 3: Badanie
konsystencji metodą rozpływu VeBe, powinien wykazać czas rozpływu od 11 do 30 sekund. – według zeszytu nr 2.
